BIEDA. PRZEWODNIK DLA DZIECI.

Bieda. Przewodnik dla dzieci, Hanna Gill-Piątek, Henryka Krzywonos, ilustracje Anna Pluta, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2010, ISBN 978-83-62467-02-0

Tata Blanki jest prezydentem. Dziewczynka mieszka w pałacu z wielkim ogrodem. W każdym pokoju jest wielki telewizor plazmowy i „wszystkie konsole, jakie tylko są”. Dziewczynka ma też własnego konia i quada, a do szkoły kierowca wozi ją limuzyną. Niestety, to tylko marzenia głównej bohaterki… Rzeczywistość jest inna: Blanka ma naprawdę na imię Anka i mieszka z mamą, babcią, bratem i siostrą w jednopokojowym mieszkaniu w starej kamienicy. Mama pracuje po kilkanaście godzin dziennie, a mimo to jest zmuszona korzystać z pomocy społecznej. Rodzeństwo spotyka się w szkole z wyśmiewaniem, upokorzeniami i wykluczeniem. Szczególnie utkwiła mi w głowie scena, gdy Anka opowiada, że jako jedyna w klasie nie ma czarnych getrów, które pani każe mieć na wuef i musi ćwiczyć w spodenkach po starszej siostrze; dlatego kiedy będzie dorosła, kupi sobie kilka par takich getrów, nawet jak już nie będzie miała weufu.

Książka, która w prosty sposób tłumaczy dzieciom, czym jest ubóstwo, jest bardzo potrzebna i to nie tylko dlatego, że w szkole coraz częściej warunkiem przynależności do grupy jest stan posiadania, ale dlatego, że wielu dzieciom bieda kojarzy się wyłącznie z krajami afrykański i nie zdają sobie sprawy, że kolega z klasy może jeść w szkolnej stołówce jedyny posiłek w ciągu dnia.

Jak na przewodnik przystało, książka przekazuje dzieciom konkretne informacje na temat przyczyn powstawania biedy i sposobów walki z nią, zawiera dane statystyczne na temat ubóstwa w Polsce, wyjaśnia takie terminy, jak rozwarstwienie społeczne, dziedziczenie biedy, enklawy biedy i obala mity związane z ubóstwem (np. że człowiek biedny jest sam sobie winny). Autorki tłumaczą też, na czym polega brak równych szans dzieci z ubogich rodzin i jak trudno bez pomocy wydostać się z biedy.

Oprócz przekazywania merytorycznej wiedzy na temat ubóstwa, opowiadanie o Ani pokazuje, i właśnie ten aspekt publikacji uważam za najcenniejszy, emocjonalne konsekwencje biedy (np. wstyd, poczucie bycia gorszym) i mechanizmy obronne stosowanymi przez dzieci z ubogich rodzin (np. konfabulowanie). Lektura „Przewodnika” może pomóc w budowaniu empatii oraz wrażliwości na krzywdę innych. Książka może też być świetnym narzędziem dla nauczycieli i wychowawców, którzy chcą nauczyć dzieci dostrzegania wartości człowieka, niezależnie od stanu posiadania.

Książkę w wersji elektronicznej można przeczytać TUTAJ.

PODOBNE POSTY

Brak komentarzy