BALTAZAR – MÓJ PRZYJACIEL Z ADHD

Baltazar – mój przyjaciel z ADHD, Aleksandra Światowska, Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk 2011, ISBN 978-83-7134-502-9

img_7817-2Światowa Organizacja Zdrowia ocenia, że w 2013 na całym świecie było około 39 milionów osób dotkniętych ADHD. Pomimo tej powszechności, świadomość społeczna tego problemu jest nadal niska, a temat ADHD wywołuje wiele kontrowersji i skrajnych opinii. Z jednej strony mamy do czynienia z nadrozpoznawalnością ADHD przez lekarzy i wykorzystywaniem tej diagnozy przez rodziców do usprawiedliwiania niewłaściwego zachowania swoich dzieci. Z drugiej strony są osoby (nierzadko nauczyciele), którzy kwestionują istnienie tego schorzenia, twierdzą, że ADHD to skutek „bezstresowego” wychowania, że dzieci nie są chore, tylko „rozpuszczone”…

Może dzięki takim książkom jak „Baltazar – mój przyjaciel z ADHD” przestaniemy popadać w skrajności i zamiast modnego rozpoznania czy epidemii dostrzeżemy  ukryty pod tym skrótem rzeczywisty problem wielu dzieci.

Siedmioletni łoś o imieniu Baltazar jest bardzo ruchliwy, impulsywny i ma trudności z koncentracją uwagi. Przez swoje zachowanie Baltazar nie jest lubiany przez kolegów z klasy, a nauczyciele przypinają mu krzywdzące łatki. Chłopiec bardzo często czuje się niezrozumiany i niesprawiedliwie oceniany – wszyscy zarzucają mu złą wolę, nikt nie zauważa tego, że się bardzo stara, ale mu „nie wychodzi”, że nie powoduje tych wszystkich problemów i konfliktów umyślnie. Po wizycie u lekarza okazuje się, że Baltazar cierpi na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi.

Książka daje wsparcie dzieciom chorym pokazując, że inne dzieci mają podobne problemy i że te problemy można rozwiązać. Uwalnia też od poczucia winy, uświadamiając, że przyczyną ich trudności nie jest „zły charakter”, tylko choroba.

Dzieci, które mają w swoim otoczeniu kolegów cierpiących na ADHD, znajdą w książce wyjaśnienie ich zachowania, które może budzić zdziwienie i być niewłaściwie interpretowane.  Historia Baltazara pomaga przełamywać stereotypy związane z ADHD, uczy  empatii i tolerancji. Warto czytać dzieciom takie książki, żeby w przyszłości reagowały na odmienność otwartością, a nie wynikającym z niewiedzy strachem czy agresją.

Na końcu książeczki znajdują się przydatne informacje dla rodziców i nauczycieli, jak diagnozować ADHD, gdzie zwrócić się po pomoc a także jak stworzyć dzieciom dotkniętym tym zaburzeniem sprzyjające warunki rozwoju, jak ułatwić im funkcjonowanie w domu, przedszkolu i szkole.

Temat ADHD porusza również opowiadanie „Żywe srebro” z serii Bajki bez barier.

PODOBNE POSTY

Brak komentarzy