Ja też chcę chodzić do szkoły

by admin

Ja też chcę chodzić do szkoły, Astrid Lindgren, przekład Anna Węglańska, ilustracje Ilon Wikland, Wydawnictwo Zakamarki, Poznań 2008, ISBN: 978-83-60963-20-3

Pierwsze dni w szkole są wielkim przeżyciem dla dziecka, ponieważ wszystko jest tam nowe – nowe otoczenie, nowa nauczycielka, nowi koledzy i zupełnie nowe obowiązki. Dobrym sposobem obniżenia lęku przed szkołą jest dokładne opowiedzenie dziecku, jak tam jest, co się będzie działo, co je tam czeka. Książka Astrid Lindgren „Ja też chcę chodzić do szkoły” może pomóc rodzicom przygotować dzieci na czekające je wyzwania.

Bohaterami książki są siedmioletni Peter i jego pięcioletnia siostra Lena (znani z książki Ja też chcę mieć rodzeństwo). Lena bardzo zazdrości bratu, że jest już uczniem, ma elementarz, piórnik i „swoją panią”. Gdy pewnego dnia Peter zabiera siostrę do szkoły, Lena jest bardzo podekscytowana. Wszystko jest nowe i takie  ciekawe –  droga do szkoły, dzwonek na przerwę, szkolne ławki ze schowkami na skarby, a ze starszym bratem Lena czuje się bezpiecznie. Dziewczynka obserwuje zabawę uczniów na przerwach, je z dziećmi obiad w szkolnej stołówce i uczestniczy we wszystkich lekcjach. Na lekcji przyrody udaje jej się nawet poprawnie odpowiedzieć na pytanie nauczycielki!

Astrid Lindgren nie idealizuje szkolnego życia (pokazuje, że czasami zdarzają się tam kłótnie a nawet bójki, niektóre lekcje są mniej lubiane a na obiad czasami jest ryba:)), ale oswaja szkołę pokazując dzieciom, czego mogą się tam spodziewać. Po lekturze szkoła przestanie być dla pierwszaków miejscem owianym tajemnicą i budzącym strach.

 „Lena przesuwa palcem po linijkach książki i czyta: Babcia jest dobra.

– Och, jaka ty jesteś głupia – mówi Peter. – Tu nie ma słowa o babci. To przecież jest książka o wiewiórce.

– No to co? – protestuje Lena. – Czytam sobie, co chcę. Bo teraz już dobrze wiem, jak to jest w tej twojej szkole.”

Na uwagę zasługują też ilustracje Ilon Wikland. Jej rysunki są, jak zwykle, pełne kolorów, szczegółów, tętnią życiem i opowiadają dodatkowe historie, których nie ma w tekście.

Podobne wpisy