JEŻ

Jeż, Katarzyna Kotowska, wydawnictwo Media Rodzina,  Poznań 2010, ISBN: 978-83-7278-416-2

Od razu na wstępie powiem, że ta książka mnie zachwyciła (i nie tylko dlatego, że sama jestem mamą adopcyjną). „Jeż” to piękna opowieść o trudach adopcyjnego rodzicielstwa i sile miłości, która potrafi zagoić głębokie rany. To książka ważna, mądra, a na dodatek dobrze napisana i zilustrowana. Książka Katarzyny Kotowskiej została wpisany na listę honorową IBBY.

Młode małżeństwo tak długo czeka na dziecko, że świat wokół nich staje się szary i ponury. Dochodzą do wniosku, że widocznie „ich dziecko urodziło się całkiem innym rodzicom” i postanawiają je odszukać. Opiekunka w domu dziecka przyprowadza im chłopca, który na całym ciele ma kolce. Chłopcu wyrosły kolce, bo nikt go nie kochał, nie przytulał, nie głaskał… Rodziców i syna czeka długa i trudna droga do rodzinnego szczęścia.

Autorka bardzo prawdziwie, bez upiększania, pokazuje proces budowania się więzi między dzieckiem a rodzicami adopcyjnymi. Skrzywdzony chłopiec jest zamknięty w sobie, nieufny, niespokojny, śnią mu się koszmary, „kłuje”. Jego rodzice nie poddają się, mimo kolców, okazują mu miłość i czułość, opiekują się synkiem z wielką delikatnością i cierpliwością. Powoli, z każdym dniem, Piotrusiowi odpadają kolce, a świat znowu staje się kolorowy (w pierwszej części książki ilustracje są szare, a później odzyskują kolory).

Książka może otwierać przestrzeń do rozmów z dzieckiem na temat adopcji. Dla adoptowanych dzieci szczególnie wspierający może być opis, jak smutni i nieszczęśliwi byli ich rodzice zanim dzieci pojawiły się w ich rodzinie, jak nie mogli się ich doczekać, i jak dzięki nim ich życie odmieniło się na lepsze. Bardzo ważny jest również przekaz, że od początku były ich dziećmi, tylko przez przypadek przyszły na świat nie w tym domu, w którym powinny i prawdziwi rodzice musieli je odnaleźć.

PODOBNE POSTY

2 komentarze